Tapmörk / vinningsmörk
Regla um hvenær hætta skuli er eini hluti „kerfis“ sem hefur raunveruleg áhrif, því hún breytir því hve miklu þú leggur undir.

Að hætta snemma minnkar heildarupphæðina sem lögð er undir og þar með vænt tap. Það skapar ekkert forskot; vinningsmörk „læsa inni“ ekkert sem næsti snúningur hefði ekki getað gefið eða tekið.
Tapmörk
Ákveddu upphæðina sem þú ert tilbúinn að tapa og farðu þegar hún er búin. Það setur þak á versta tilvikið, lýkur lotunni áður en eltingaleikurinn hefst og gerir væntan kostnað kvöldsins reiknanlegan: aldrei meira en tapmörkinkerfiTapmörkFyrir fram ákveðið tap sem þú hættir lotunni við.Lesa allt →, yfirleitt minna. Af öllum reglunum á þessum vef er það sú sem áreiðanlegast breytir því sem gerist hjá spilara, því hún er sú eina sem áreiðanlega lýkur lotu.
Vinningsmörk
Ákveddu markmið og farðu þegar þú nærð því. Það gerir vinningslotur algengari og minni. Yfir margar lotur er meðaltalið samt −2,70% af veltunnipeningarVeltaHeildarupphæðin sem veðjað er yfir lotu eða tímabil, að meðtöldum vinningum sem veðjað er aftur. Á ensku einnig: handle, action.Lesa allt →; þú hefur breytt því hvenær tapið kemur, ekki fjarlægt það. Orðalagið „að læsa inni hagnað“ lýsir tilfinningu. Líkurnar í næsta snúningi hefðu alltaf verið 18/37, hvort sem þú spilaðir hann í kvöld eða í næstu viku.
Gömul deila
Lengi hefur verið deilt um hvort það hjálpi að hætta í plús. Rökfræðingurinn John Venn hélt því fram að spilari sem einn ræður hvenær hætt er hafi forskotið, að því gefnu að lánsfé sé ótakmarkað. Rayleigh lávarður svaraði að með takmörkuðum auði beggja vegna hverfi forskotið, og nútímasetningar eru sammála: engin regla um hvenær hætta skuli breytir meðalniðurstöðunni á hverja einingupeningarEiningGrunnveðupphæðin sem kerfi eða spilari vinnur með. Stigmögnunarkerfum er lýst í einingum svo að þau eigi við á hvaða borði sem er.Lesa allt → sem lögð er undir (Epstein, 2013). Á frönsku er til orðtak um að yfirgefa borðið í plús, faire Charlemagne. Það nefnir vana, ekki forskot.

Hvers vegna meðaltalið batnar
Ekki vegna þess að mörkin finni góða stund til að fara. Heldur vegna þess að lota sem lýkur eftir 60 snúninga hefur lagt undir 60 veðupphæðir í stað 100 og greitt 2,70% af færri dollurum. Hver regla sem minnkar veltu minnkar vænt tapstærðfræðiVænt tapVæntigildi sinnum heildarupphæðin sem veðjað er; meðaltapið yfir lotu eða tímabil.Lesa allt → í nákvæmlega sama hlutfalli: tapmörk, vinningsmörkkerfiVinningsmörkFyrir fram ákveðið hagnaðarmarkmið sem þú hættir lotunni við.Lesa allt →, tímamörk, hámarksfjöldi snúninga eða einfaldlega lægri veðupphæð.
Að velja tölurnar
Tapmörk upp á 20–40% af fjárhagsáætlun lotunnar gera slæmt kvöld bærilegt án þess að vera svo þröng að venjuleg dreifnistærðfræðiDreifniMælikvarði á hve vítt útkomur dreifast um væntigildið. Mikil fyrir staka tölu, lítil fyrir veðmál á jöfnu.Lesa allt → virki þau flest kvöld. Vinningsmörk upp á 20–50% af fjárhagsáætluninni eru innan seilingar í dæmigerðri lotu (veðmál á jöfnu ná +$100 frá $500 einhvern tíma í um helmingi 100 snúninga lota) án þess að vera léttvæg. Tölurnar eru persónulegar; aginn við að skrifa þær niður er það ekki.
- p10 −$460
- p25 −$300
- miðgildi −$140
- p75 +$0
- p90 +$140
Reglan um reglurnar
Regla um hvenær hætta skuli virkar aðeins ef hún er ákveðin fyrir lotuna og ekki endurskoðuð á meðan. „Bara einn snúningur í viðbót til að komast á sléttu“ er það þegar manneskjan sem tapmörkin áttu að vernda semur um þau upp á nýtt. Ef þú tekur eftir því að þetta gerist, lækkaðu þá veðupphæðina frekar en að hækka mörkin.
Spurningar
Nei. Þau gera litla vinninga tíðari og skilja meðaltalið til lengri tíma eftir í −2,70% af því sem þú lagðir undir.
Þau minnka veltuna á sama hátt og auðveldara er að halda þau. Notaðu hvort tveggja.
Farðu. Það er reglan. Snúningarnir sem þú spilaðir ekki kostuðu ekkert.
Smá skemmtun

Að hætta minnkar veltuna. Það er allt sem það gerir, og það nægir.
Heimildir
- RouletteDoc. Yfirlit yfir rúllettukerfi.
- Roulette77. Yfirlit yfir rúllettukerfi.
- Ethier, S. N. The Doctrine of Chances: Probabilistic Aspects of Gambling.
- Epstein, R. A. The Theory of Gambling and Statistical Logic, 2. útg.